Esther blogt

Corona-stress

Corona-stress

De vrijdagochtend na carnaval. Een afmelding in mijn mailbox. Iemand vertelt me beleefd dat hij zijn afspraak met mij niet na gaat komen. Niet omdat hij me niet meer aardig vindt of zo. Nee, omdat ik in Tilburg woon.   Oh ja, dacht ik, corona is hier. Dat wil zeggen: er ligt een man in een zwaar geïsoleerde kamer in een Tilburgs ziekenhuis. Omdat Loon op Zand nu eenmaal zelf geen ziekenhuis heeft. Daarin herkende ik toch echt niet de ‘uitbraak’ die de afzegger in zijn mail aanhaalde en ik deed er dus wat lacherig over. Die vibe pikte hijLees verder

Kenakken op de knuppemutter

“Waarom zeg jij eigenlijk kenakken?” vroeg mijn zoon terwijl ik zat te stoeien met het tekentablet dat tot gisteren al jaren op de zolder geparkeerd stond. “Omdat je broertje dat toen hij klein was altijd zei als hij tekenen bedoelde”, antwoordde ik. Ik kreeg de ‘ja, en?’-blik retour. “We vonden dat een leuk woord en daarom hebben we het erin gehouden”, legde ik uit. Hij trok zijn mondhoeken in afkeuring naar beneden en schokschouderde de kamer uit, de vent die ons jaren geleden verblijdde met autoschoenen. Rolschaatsen. Het duurde even voordat ik die doorhad. Intussen vroeg ik me af ofLees verder

Blog alsof niemand het ooit zal lezen

Alles in het leven is betrekkelijk, zelfs het leven zelf. Honderden mensen moeten iets van die strekking gedacht hebben bij de uitvaart vorige week van iemand die we nog lang niet hadden willen missen. En ik was er daar één van. Het maakte me balorig. Al die futiliteiten waar we ons druk om maken. Wat doet het er ook allemaal toe. ‘De mens wikt en God beschikt’, zou mijn katholieke oma zeggen. In dezelfde stemming trof ik één van mijn opdrachtgevers in de menigte. Vlak voor de dienst had hij een akkefietje gehad met een klant. Hij was er voor deLees verder

Dat ene bezwaar dat ik niet zag aankomen

Sinds kort geef ik workshops bloggen. Speciaal voor ondernemers die heel goed kunnen vertellen waar ze voor staan en wat ze voor een ander kunnen betekenen, maar het nog niet zo makkelijk vinden om dat op papier te krijgen. Het is een drie-in-één formule (brainstormen – schrijven – bewerken) om ze op een eenvoudige manier aan het schrijven te krijgen over hun bedrijf. Een soort schrijfkick-start. Vooraf vraag ik deelnemers wat ze het grootste struikelblok vinden bij bloggen. Dan komen er bezwaren als ‘Ik weet niet waar ik over moet schrijven’, ‘Ik dwaal zo makkelijk af’ en ‘Ik wil altijdLees verder

Waar is jouw kantoorhond?

“Ons onderscheidend vermogen? Dat is zo makkelijk nog niet”, zei de ondernemer toen ik hem ernaar vroeg. Had ik even mazzel dat ik degene was die de vragen stelde. “Snap ik”, zei ik en dat meende ik. Hij is namelijk niet de eerste van wie ik het hoor. Komt nog bij dat hij zich beweegt in een branche waar iedereen dezelfde termen gebruikt en nog steeds denkt daarmee het verschil te maken. Ook de hbo’ers waar hij les aan geeft weten het niet. Op een paar na. In groepjes deden de studenten net of ze een bedrijf waren. Dat gingLees verder

Verloren

Mijn vader was een man van weinig woorden. Hij werd geboren in de oorlog, groeide op als één na jongste in een gezin met twaalf kinderen, trouwde en had daarna meestal genoeg aan de omgevingsgeluiden van een gezin vol vrouwvolk. Dat was de verklaring die hij zelf aanvoerde voor zijn zwijgzame aard als het iemand opviel dat hij zo weinig spraakzaam was. Hij hield er een lijfspreuk aan over: ‘Als je niets te zeggen hebt, houd dan je mond.’ Mijn vader was een werkpaard en hout was zijn materiaal. Meer dan veertig jaar bewerkte hij het met liefde en plezier.Lees verder

Smèèrt dè mar in oew haor

“Mag ik u deze shampoo aanbevelen?” vraagt de hoogblonde kapster beleefd, nadat ze mijn haar eens flink verwend heeft met het spul. “Dit is precies goed voor uw haar. Speciaal voor grove krullen, voedt het haar en geeft volume en veerkracht.” Ik ben onder de indruk, maar toch maar niet. Mijn haar gaat daar namelijk weinig profijt van hebben. Vier stuks manvolk telt mijn huishouden en dat vind ik heerlijk. Behalve onder de douche. Daar staat, in het daarvoor bestemde mandje, een lila fles met vrouwelijke vormen speciaal voor krullend haar. Speciaal voor mij dus, want het krult alleen opLees verder

Gevonden worden? Ga bloggen!

Het is wat. Heb je je net voor een klein kapitaal een nieuwe website aan laten meten, helemaal volgens de laatste nieuwe mode, moet je weer van voor af aan beginnen. Althans dat was wat de ondernemer die ik – nogal overstuur – aan de telefoon kreeg, begrepen had van het hele verhaal. “Want SEO is niet inbegrepen. Dat is een apart traject en dat kost kweeniehoeveel geld”, huilde hij. Nou moet je natuurlijk niks, zeker niet overstuur worden van je eigen website. Dus ik vroeg hem kalm waarom hij dat überhaupt zou willen, meedraaien in het SEO-circus. “Ja, duh.Lees verder

De aanhangwagen

Gisteren nam ik een mede-onderneemster in vertrouwen. Ik bekende dat ik me weleens een aanhangwagen voel. Terwijl ik liever een vuurtoren ben. Meteen herkenning bij de ander. “Ik gebruikte dat beeld vroeger ook weleens,” zei ze, “maar dan in de vorm van het laatste wagonnetje in een hele lange trein. En soms daar dan weer het aanhangwagentje aan.” Gelukkig heeft zij haar wagonnetje ontkoppeld. Nu is ze die vuurtoren die ik ook zo graag wil zijn. Ik krijg er meteen beeld bij. Net als bij deze. Uit een interview met Joel Salatin die in het blad Puur Natuur, waarin hetLees verder

Nieuw: blogochtend

Ben je ondernemer? Wil je bloggen om je online zichtbaarheid te vergroten? Kun je dat in principe best zelf qua taal- en schrijfvaardigheid, maar kun je wel wat ondersteuning gebruiken van een copywriter? Dan is dat wat voor jou: een blogochtend. Vrijdag 15 maart ben je welkom, als je snel bent, want er zijn nog maar een paar plaatsen te vergeven. Mocht er meer belangstelling zijn dan is een andere datum bespreekbaar. Stuur me maar een mail. Wat gaan we doen? Met een kleine groep ondernemers gaan we aan de slag met het schrijven van blogs voor je website enLees verder