Waar is jouw kantoorhond?

“Ons onderscheidend vermogen?

Dat is zo makkelijk nog niet”, zei de ondernemer toen ik hem ernaar vroeg.
Had ik even mazzel dat ik degene was die de vragen stelde.

“Snap ik”, zei ik en dat meende ik.

Hij is namelijk niet de eerste van wie ik het hoor.

Komt nog bij dat hij zich beweegt in een branche waar iedereen dezelfde termen gebruikt en nog steeds denkt daarmee het verschil te maken. Ook de hbo’ers waar hij les aan geeft weten het niet. Op een paar na.

In groepjes deden de studenten net of ze een bedrijf waren. Dat ging allemaal best lekker, totdat ze bij het onderwerp ‘onderscheidend vermogen’ aankwamen. Toen kwamen de grote woorden op tafel. Alle groepjes noemden zichzelf innovatief, hands-on en laagdrempelig. Ze werkten met passie, no-nonsense en klantgericht. En ze vonden zichzelf betrokken, persoonlijk en resultaatgericht.

Nou nou, poeh poeh. Wat zou dat allemaal betekenen, denk je?

Slechts één groepje had buiten de lijntjes gekleurd. Toen de dampen van hun strooptocht door de krochten van hun grijze cellen opgetrokken waren, kroop één van hen van wanhoop onder het bureau. En kwam daar de hond tegen.

De kantoorhond.

Die hadden de anderen niet.

Het groepje kreeg een dikke 9, de rest een herkansing.

Heb je ook een ‘kantoorhond’ nodig – en ja, die héb je nodig – en weet je niet waar je hem moet zoeken? Kijk eens onder je bureau.

U kunt geen reactie plaatsen.