De aanhangwagen

Uitbeelden met taal, ik hou ervan. Leuk om te doen en ook nog verhelderend voor de conversatie. Als je het goed doet.

Gisteren zei ik dat ik me weleens een aanhangwagen voel, terwijl ik liever een vuurtoren ben.

Meteen herkenning bij de ander. “Ik gebruikte dat beeld vroeger ook weleens,” zei ze, “maar dan in de vorm van het laatste wagonnetje in een hele lange trein. En soms daar dan weer het aanhangwagentje aan.”

Gelukkig heeft zij haar wagonnetje ontkoppeld en is ze nu die vuurtoren die ik ook zo graag wil zijn. Ik krijg er meteen beeld bij.

Net als bij deze. Uit een interview met Joel Salatin die in het blad Puur Natuur, waarin het artikel te lezen is, de titel ‘rockstar van de landbouw’ meekrijgt. Dat beeld vind ik persoonlijk minder geslaagd, misschien omdat ik bij rockstar rare associaties heb die niet per se positief zijn. Niet mijn ding. Terwijl Joel Salatin dat wel is. Aan die man klopt alles, zelfs zijn metaforen. Het gaat over landbouw en de drastische veranderingen die volgens hem nodig zijn. En dat verwoordt hij op een manier die voor ons allemaal herkenbaar is: “Als je op de verkeerde weg bent, helpt het niet om langzamer te gaan rijden. Dan zit er niets anders op dan omdraaien.”

Het is dat ik al afscheid genomen heb van de aanhangwagen. Ik zou ‘m zo aankoppelen en met Joel de andere kant op sjezen.

 

Keertje samen beeldspreken? Ik heb nog 2 plekken beschikbaar voor de blogochtend van 15 maart.

U kunt geen reactie plaatsen.